Aciz kaldım gücü zalim zulmüne
Şirk lezzetini sürmüşlerdi dillerine
Dil hakim olmalı ki kendine, sevgi taşıyabilsin gönlüne
Dünya da bulunma nedenini kimse sormaz kendine
Gafleti uğruna kin gömleği giyene
İnsan mı denir pis nefesine uyana
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




"Kendini bilmeyenler" yüzünden
Kendimize gelmekten başka yol yok!
Maalesef...
Tebrikler Önder Kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta