Bu yol dermanı yorar, yüreği dağlar,
Gidenin ardında suskun bir bahar.
Adımı rüzgâra bıraktım yine,
Sesin yankı olur, dağılır diyar.
Kendinde kal, beni anma artık,
Zamanın diliyle sus gönül.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta