Yalova merkez Taşköprü 21/05/1988
Bölüm 1: Kendini Okumak (Devam)
Kendi sayfalarını yazmaya başladığında fark edeceksin ki, en sessiz anlar en derin cevapları saklar. Günlük hayatın koşuşturmacasında, kim olduğunu hatırlamak için durup nefes almak gerekir.
Kendini okumak, sadece düşüncelerini gözden geçirmek değil; duygularını, korkularını ve umutlarını da kucaklamaktır. Her kelime, kendine bir mektuptur; her cümle, kendi yansımanı görmek için bir ayna.
Belki ilk başta zor gelecek. Belki yazdıklarına bakıp “Bu ben miyim?” diye soracaksın. Ama unutma: bu, gerçek seninle ilk karşılaşmandır. Ve her sayfa, kendi hayatının kalemi senin elindeyken, özgürleşmeye başlarsın. Bölüm 2: Dönüşüm ve Cesaret
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta