Umutsuzluğa kapılmış bir yaprağın,
Dalından düşerken çektiği acı.
Konuşurken, susanları dinleyen bir belalı!
Yaşamını insanlara veren ve…
Bedenini aşağılıklarla paylaşan!
Ve ölünce değerler bırakmayan,
Bilmediği merakların peşinden koşan!
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta