akşamın alacası düşüyorken yüzüme,
alnım bir kez daha haykırır isyanını yıllara.
Sevdam ki bir mavi sızı ya da korkusudur yüreğimin,
gün be gün soldurur karanfilleri dalında.
karanlığın doğumunda güle yakındır ellerim,
uzun kirpiklerim düşer suya çoğalır suskunluğum,
geçmiş bir hazirandan boşalırken hatıralar,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta