Kendimi karşıma alıp dedimki,
Sen bu dünyadaki en şanslı erkeksin.
Bu kadın için yaşa ve öl dedim.
Üzme dedim onu ,o mutlulugu en çok hakeden dedim.
Kendimi karşıma alıp dedimki,
Sen varya mutsuzluk nedir bilmeyeceksin artık.
O varken ayaklarin yere basmaz ucarsin. Dedimki kendi kendime , sakın ola onu ağlatma, aglatilmasina musaade etme gözleri hep gülsün.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta