Gözlerim puslu mor dağların başındaki duman gibi
Cigaramın dumanı geceyi aydınlatır
Gözlerimi yıldızlara astığımdan beri,
Yağmurlar sinemi ıslatır,
Geceler yargılar yüreğimi
Dalgalar sahilleri dövdükçe içimdeki yangın harlanır
Toprak kokusuna hasret ciğerlerimle,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta