Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Karmakarışık bir şey bu, ama tarif edemediğim bir tuhaflık var. Nasıl desem, yani kötü demeye dili varmıyor insanın ama bir bağlantı kurulamıyor dizeler arasında. Garip.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta