Hislerimi, skolâstik düşüncelerle tanımlıyorum,
Ruhumun ortaçağ karanlıklarında...
Kiliseleri veya inanç adamlarını suçladığım yok...
Yaşanılanlar şeytanın aklından bile geçer mi?
Bilmem...
Yoksa hoş hatıralar mı yaşananlar?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta