kendimiz gibi görmekle yapmadık mı en büyük hatayı,
insanları
ve bilemedik,
insanın insanla beslendiğini,
böbürlendik aptalca
son örneğiyiz türümüzün diye
ve son örneklerin fosil olduğunu algılayamadık,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta