İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
kendini özlemek...
zaman zaman hepimiz, başka başka kişilerle..
başka başka işlerle o kadar yoğun oluruz ki,
kendimizi tamamen unuturuz ve birileri bizi bize, bir vesile ile hatırlatır...
ve her daim, nihayetinde kendi kendimize kalırız,
.. şu koskoca alemde...
unutulmayalım ki, yalnız değiliz..
şiirinizde kendimden birçok şey buldum..
teşekkürler...
yüreğinize sağlık..
saygılar selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta