Kendimi buldum kaçarken yalnızlığıma
İnsanlığını yitirmişlerden uzaklaşırcasına
Bir huzur aradım durdum divane gibi
Sonsuz bir çalkantılar denizinde
Rüzgarında savrulurken hayatın
Ufkun ötesinde birşeyler arayıp durdum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta