Her özlediğinde kendini özlüyor insan,
Her sevdiğinde kendini seviyor
Kendini daha güzel gösteren gözlerde görmeyi
Mutlu hissettiren bir yürekte atabilmeyi
Bir yareni olup ağız dolusu gülebilmeyi
Kendine yetemediğinde başlıyor asıl yalnızlık
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta