2012
31.0.24
Gece karanlık, yıldızlar gökte.
Bugün kendimi nispeten daha iyi hissediyorum, düşüncelerim bazen beni öldürecekmiş gibi oluyor tabii.. ama yaşamın güzelliğinde kendime şükretmek için bir şeyler arıyorum. Pek çok şeyin başlangıcındayım. ve aynı zamanda birçok şeyin de sonunda. Biliyorum hiç bir şey sonsuza kadar sürmez, o yüzden bu günleri iyi hatırlamak istiyorum. Bir hedefim yada bir amacım yok. Kendimi keşfetmeye çalışıyorum. Soruyorum kendime
"Akbel neleri seviyor, ne yapmak hoşuna gidiyor?"
ve yineliyorum
"Neleri seviyorum?"
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta