Barbaros Bulvarı’ndan yukarı doğru, deli bir yağmurdayım
Silecekler bir sağa bir sola, yağmur damlalarıyla savaşıyor
Hiç fayda etmiyor – yağmur bildiğini okuyor, beni kör ediyor
Gidiyorum sabit hızda, nereye gittiğimi bilmeden, kayıplardayım
Kaybolmuşluğun gizli bir keyif verdiği o tuhaf duygulardayım
Benden güçlü yağmura mı, basiretsiz sileceklere mi,
Yoksa aslen belki de – kendime mi kızmalıyım?
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
şaire dememiş içindekeleri bize bırakmış adeta...
demek istemişki yitip giden umuda...
Benimki sitem falan değil…
İnan bana değil.
Sadece zamansız oldu gelişin. Yani elimde bavulum tam çıkıp gidiyordum ben de. Gitmek derken, nereye bilmiyorum ama gidiyordum işte. Uzaklara bir yere. Ama artık kızma, bak kaldım. Bak, yanındayım. Neler olacağını görmek için kaldım. Ve sana alışıyorum…
Hani demiştin ya; “dağ olsaydı ve arkasında da sen, ben buluta yazardım. okyanus olsaydı aramızda ve ardında sen, suya yazardım sözlerimi” diye. Ben de senden farklı değilim aslında. Tek farkımız; ben başlayan ve biten şeyleri yazmakta ustayım, sen yaşananları. Elim, dilim, nutkum tutuluyor işte. Yaşarken yazamıyorum. Yoksa ben de bilirim her uçakla sana selam yollamayı. Kağıttan kayıklar yapıp, içine de ismini yazıp derelere bırakmayı. Yapamıyorum. Ben ancak kağıtlarla konuşuyorum yokluğunda, kalemlere sarılıyorum, sulara türküler söylüyorum. Bir de gecelerde rüyama gelip de girersin diye öylece bekliyorum.
Biliyorum bana kızıyorsun; yaptığım ve yapmadığım şeyler için. Kızma…
Biliyorum bazen de gitmek istiyorsun, ben kendimde kaybolunca. Gitme…
kutlarım cannn kutlarım
Nefesimizden çıkan hüzünlü buharlar yağmur olup yağıyor belki de tekrar üzerimize... Serzenişler iz bırakan anıların yaralarını tedavi etmeye yetiyor olsaydı keşke... Tebrikler.
Esin hanım tebrikler harika bir çalışma yüreğin susmasın selam ve sevgilerimle**
öykü tarzında güzel bir şiir akıcı ve sürükleyici.Kutlarım.
Bu şiir denemesi süper olmuş. Sileceğede şiir yazdınız ya pes vallahi :)))
Çamurluğa falanda yazmak lazım. Tambona (araba tamponu :))) ) . Bu şiir bitirdi beni. Dumura uğrattı :)))
100 x 325499 puan :)))
sevgili esin hanım şiir tadında çokta güzel olmuş
kutlarım yüreğine saglık
salim erben
Yoksa aslen belki de – kendime mi kızmalıyım?
En iyi cümle bence.Başkasına gücümüz yetmiyorsa kendimizede mi gücümüz yetmiyor.En büyük yigitlik kendisine gücü yetmektir bence.
Bende kendi kendime çok kere böyle düşünürümde
Tebrikler.
Yüreğin emek vererek kaleme döktüğü güzel bir çalışma olmuş kutluyorum.sevgiyle kalın
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta