Kendime Kırgın Şiiri - İrem Aslan

Garipleşti şarkılar, dertli ve içli,
İnsanlar değişti, bakışlar suçlu.
Eskiden güvenle dönerdik arkamızı,
Şimdi hüzünle sildik farkımızı.

Samimiyet bitti, kalmadı izler,
Yalanla boyandı gülen o yüzler.
Kimseye küsmem, herkes kendine yakışanı yaptı,
Ruhum bu kavgada yolundan saptı.

Suç bende elbet, kapıyı ben açtım,
Kendi huzurumdan uzağa kaçtım.
En acısı; bir "ben" vardı önceden,
Eser kalmadı şimdi o şen gençten.
Bugünkü halimi sevmedim, yabancı,
İçimde dinmiyor bitmez bir sancı.

Son zerreme kadar kendime kırgınım,
Hayat denizinde artık çok yorgunum.