Ellerim havada asılı kaldı yine.. yakala beni… uzun upuzun işkence saatlerinden geçtim.. kılığından ötesinde düşledim iklimleri.. ağır geldi kalbim çıkarıp kenara bırakmak elde olsa dedim.. irkildim kendi yalnızlığımın büyüklüğünden ve diz çöküşlerimden iğrendim.. acı çektikçe beni içine, kaybolup gittiğim bir baş dönmesi ayaklarımdan yakaladı.. oralarda bir yerlerde olduğuna inancımda Veli’nin sucularının çıngırakları vardı.. Sucular benim kendime olan uzaklığımdan daha yakındı kulaklarına.. dudaklarımda içten pazarlıklı kayın ağaçları.. ne kar vardı ne çıplak ayaklı dağ kadınları…
İrkildim..
Kendimi kaybettiğim yerdi insan ormanı…
13.11.2008
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Bırak aşkın içine kendini gör bak kendini bulacaksın, kaybolduğun yer orası Aslıcığım, ve nefes alacağın yer, güzeldi selamlar...
iyi yazıyor aslı şahin..okutturuyor..nazım da nesirde..çok güzel..
Kendimi kaybettiğim yerdi insan ormanı…
!!!!
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta