Nesnelerin dünyasındaki bu hüzün dolu yalnızlığım,
Huzursuzluğum , solgun ve tebbesümü unutmuş yüzüm,
Sanrılarım ve sonra ümitsizce yıkılmış umutlarım.
Bu kadar mıydı her şey, yada bu kadar basit miydi.
Bir bir yıkılacak mıydı hanların sarayların…
Bir garip harp yaşıyorum duygularımla.
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta