Nesnelerin dünyasındaki bu hüzün dolu yalnızlığım,
Huzursuzluğum , solgun ve tebbesümü unutmuş yüzüm,
Sanrılarım ve sonra ümitsizce yıkılmış umutlarım.
Bu kadar mıydı her şey, yada bu kadar basit miydi.
Bir bir yıkılacak mıydı hanların sarayların…
Bir garip harp yaşıyorum duygularımla.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta