Kuru bir pınardan geçtim
Burayı kendime dost seçtim
Çok uzaklardan seslendim
Duymayanı kendime dost seçtim
Sevgilisi olayım dedim taşların
Hep kızgınını buldum kaşlaların
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta