Karanlık gecenin koynunda, yalnızlıkla dans eder ruhum,
Yüreğimde yankılanan hüzün, sessiz çığlıklarla dolu bir umudum.
Dostlardan uzak, sevginin gölgesinde kalmışım,
Mutluluk yitik bir hazine, bulmaya hasret kalmışım.
Günler geçer de bitmez, her an bir çile, her nefes ağır,
Depresyonun eşiğinde, düşlerim tarumar, ümitler dağılır.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta