İnsanın sığınabileceği tek yer kendisidir.
Senden sonra geriye tek kalan;
Bitik bir yürek,
Küf kokulu demirlediğim bu yalnızlık.
Her yerimi anılarımız sarmış, kendimde bile rahat yok!
Kendime bile sığınamıyorum....
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta