Kuru kalabalığın gülüşünü de duydum. Aptalın hükmünü de...
Beşerin lakırdısı bana yabancıdır.
Yalnız da kalsam kendi yolumda yürürüm hür vicdanımın beni çektiği yere doğru. Hizmetime karşı mükâfat beklemem.Her şey bendedir bende.Kendi mahkememdedir.Eserime elden çok kıymet biçerim.Ben memnunsam varsın çocukça, su döksünler ateşime...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta