En muhayyel gazaların cengâveri bendim
Hakikatin hüznüyle matemliyken ağaçlar
Her savaşın sonunda “Mansur” ile tükendim
Daha dâr olmamaya sitemliyken ağaçlar
Dem bilmez Nemrutlarım gönlüme saray kurdu
Umudum rüsva etti aşkın abad çağını
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta