En muhayyel gazaların cengâveri bendim
Hakikatin hüznüyle matemliyken ağaçlar
Her savaşın sonunda “Mansur” ile tükendim
Daha dâr olmamaya sitemliyken ağaçlar
Dem bilmez Nemrutlarım gönlüme saray kurdu
Umudum rüsva etti aşkın abad çağını
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta