her gece yatıyorum ölümuykuya uyur gibi
her sabah yeniden doğmak düşüncesi belki
değil mi ki içinde olmasak da akıyor yaşam
gün doğarken yeniden yeni
okşarken güneş öpüyor çiğden yalnızlığımı
karar verdiğinde bir adım öne çık diyor
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
