Beni kimsenin anlamasına izin vermedim,
Onlar sözlerden ibaretim zannetti,konuşmamı istedi,
Hiçbir sözlere sığmadım,
Sözde kalmadım,
Ben bir yemiş vermeyen ağaç gibiyim,
Salınmak istediği yeri saran sınırsız sarmaşık değil,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta