Kendim Gittim Mahkemeye

İnsanlık bu mu dedim
Zifiri karanlıkta yürüdüm
Nefret ettim nasıl kinlendim
Yine de kaldırımlara tükürmedim.

Maziden atiye gel deyince
Kendim gittim mahkemeye
Boynumda asılı şeceremle
Haklısınız dedim hakim beye.

İnsanlık bu dedim
Hükmü kabul ettim
Ben beni bir hücreye kilitledim
Hücrenin duvarına tükürmedim.

Anlayınca insanı kolay oluyor
Kimse kimseyi hiç suçlamıyor
Dönüp kendi yüzüne tükürüyor
İnsan kedisinin avukatı hakimi oluyor.