Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Her çiçek kendi rengini dener. Her insan kendi düşünü... Döşünü doğaya gererek dünyayı sarar sarmalar sevgisiyle, eğer sevgisi kalmışsa. Görüyoruz ki, insan nefretiyle doğayı sarıyor. Ve kıyameti çekiyor alalacele. Keşke bütün yeryüzü sizin şiirinizdeki kadar güzel olsaydı.
Kutluyorum tam puanımla güzel bir şiirdi, tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta