İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Her çiçek kendi rengini dener. Her insan kendi düşünü... Döşünü doğaya gererek dünyayı sarar sarmalar sevgisiyle, eğer sevgisi kalmışsa. Görüyoruz ki, insan nefretiyle doğayı sarıyor. Ve kıyameti çekiyor alalacele. Keşke bütün yeryüzü sizin şiirinizdeki kadar güzel olsaydı.
Kutluyorum tam puanımla güzel bir şiirdi, tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta