KENDİM
uzak dağ başlarında kalmış iyilikler
hasat ettiğim kötülükler dolanıyor ayaklarıma
yakınlaştırıcı gözlükler bile yetmiyor iyiyi görmeme
kendi yarattığım cehennemde yanıyor ruhum
eriyor sözcükler ağzımdan çıkamadan
kendi hecelerimde boğuluyorum
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta