KENDİM
uzak dağ başlarında kalmış iyilikler
hasat ettiğim kötülükler dolanıyor ayaklarıma
yakınlaştırıcı gözlükler bile yetmiyor iyiyi görmeme
kendi yarattığım cehennemde yanıyor ruhum
eriyor sözcükler ağzımdan çıkamadan
kendi hecelerimde boğuluyorum
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta