tıknefes bir vagonda yollar altımızdan kayıp giderken
kor olmuş bedenlerin içine siner güneş...
bir inilti sızar genleşen rampalardan...
yıkık bir istasyonda tam da gereksiz oyalanırken tren
bir adam çat kapı içeri girer
dilinde bağlanmış taş, elinde akordeon...
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




ışık hızının aşıldığından bahsedilen günlerde kafamı bir de sen karıştırma şair boyutlar atlatan yazılarınla
:))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta