Ayaklarımda bin yıllık yolların yorgunluğu,
Heybemde kırık aynalar, sönmüş ocaklar.
Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar,
Kime sorsam adresimi, yüzüme sustular,
Meğer herkes kendi uçurumuna çekmiş perdelerini.
Avuçlarımda soğumuş, kâinatın külleri.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta