El oluyorum kendi içimdeki kendime.
Ben, bende değilim ki ben olayım.
Umudun arkasından bakarken,
Bir çift mahmurlaşan göz kalıyor bende.
Güneş ağır ağır kaybolurken günün ardından,
Saçlarını gökyüzüne uzatmış bekleyen bulutlar,
Kızıl bir sarayın içinde gülümseyip bakarken,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta