Bir sabah, tanımadığım bir gülüşle uyandım.
Ayna kırılmış, yüzümdeki çatlaklar gözlerime sığmaz olmuş.
Kimdim ben?
Adımı unuttum, ya da hiç bilmiyordum.
Odamda asılı bir takvim vardı,
Ama tarihler hep aynı: geçmiş.
Geçmeyen geçmiş, bir zincir gibi bağlı boynuma.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta