Bir bayram daha kapıda, gölgesi düştü sokağa,
Ama bizim kapı sürgülü, bizim evde ses kesik.
Eskiden neşe dolardı, şimdi hüzün ocağa;
Başköşeniz boş kalmış, soframız boynu bükük.
Anne duası yok artık, babamın eli uzak,
Bayram meğer kimsesizken, kurulan en ağır tuzak.
Siz hayattayken bekledim, bir "özledim" demenizi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta