Tüm yaşam, Tanrı’nın kendi mutluluğu içindir.
Çünkü Tanrı yaşamı, yaşamak istiyor, Farkında olmadan yaşamı deneyimlemek.
Çünkü Tanrı başkası için hayat kurmaz.
Kendisi için dizayn ettiği evren, kendisi içindir.
Bu haliyle mutluluk bize kısmen, Tanrı'ya tamamen aittir.
Bu ilişki işciler ve işveren gibidir.
İyilik ve kötülük Tanrı'yı mutlu ediyor...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta