Kenan Keskin Şiirleri - Şair Kenan Keskin

Ay düştü
Kelebek uçtu
Hadi git

Gözyaşı döküldü
Unut bitti

Dörtnala sür
Gülücüklerini
Kadere giden
Yüzünün çizgilerinde
Kocaman bir kahkahanın
Doğduğu günde gelecek

Tablo da bir güzelin
Su testisiyle
Pınar başında dile geldiğini
Kim bilecek?

Ressamın fırçası

Gül'ün çocuklar Gül'ün
Kalbiniz bir çukura gömülmeden
Gül'ün
Çiçekler açsın

Koşun çocuklar koşun

Rüzgar
saçlarının tellerinden geçiyor
göğsümde sancı oluyor
o his
Saçlarını tarasaydım derken...

Sevgi'yi
Kendi Evinin avlusunda sınırlayanlar zalimlerdir

Beni sınırlı
Sahte sevgilerle
Doyuramazsın

Sevinçle bir köpeğin taklaları
Kedinin sürtünme keyfi
Ve benim
Şiir merakım
Aynı şey

Çakırkeyif
Bir yaşamak
Dizi dibinde
Bir yalnızlığın
Biraz dört duvar
Biraz sokak ışığı

Onu bekliyor
Köprülerde
Bir metal gibi
Çürüyerek

Bir metan gibi zehirli

Fizik ötesi
korkunç bir duygu
Bir canavar
Bir masalda
Ayrılık