Mutlu türevini açamıyorum kendi ana temamda; bazen babanemden hatırladığım bir parça peynir, bazen ise annemin anlattığı ezbere bildiğim çocukluk anılarım, bazen içtiğim bir bardak şarap, bazen beni ağlatan puslu akşamlar, ya da nefret ettiğim bir şarkı, ya da düşünmek istemediğim aşk oyunlarım ve sonra aşklarımın görüntüsüne bürünen kemirgenler. Onlarda oda yok, ev yok sadece beynim var. Geliyorlar zorla kafamın içerisine girip bana seni hatırlatıyorlar.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta