İntihar başlar bir uçurumun kenarında ve sonra acının mağmasına
dönüşür belleğimdeki sancı.
Şah-mat oynarken hayat,
Sana güzelleşir içimin dışa vurmayan yüzü.
Zaman neyin göstergesiydi
Ve ne kadar biliyordu
Kavminin haritasını.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta