Ne leylekler getirecek ne de tesadüfen zuhrolacak kurtuluş.
Gecenin perdeleri örtük ve gündüzün kalbi keşmekeşten ürkmüş.
Denizin buğusuna kaptırmış kendini cihan,
Semanın her kıvrımında, sakınmasız kâinatın nağmeleri üşütmüş.
Heyhat!
Kıyamet dizlerini kırmış ve solukları derinden.
Avuçlarda tutunamamış, huzursuz müptelalardan çekecek bu diyar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta