KEMENT
Bir kement at yalnızlığıma yar…
Ne olur
Onu düştüğü kör kuyulardan kurtar
Sanma ki yalnızlık sadece bir başınalık
Şairler, kalabalıklar içindeki yalnızlığa
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Şiirler, yalnızlığın en güzel yanıdır. tebrik ederim.
Öyleyse nedir o gururlar?..
Renk renk cisimsiz melekler.
En çokta çıplak insan, savrulan yapraklar arasında sonbaharda.
Ya da büyük dokuma tezgahındaki gölgesi.
Ah bizim özlem türkümüz.
Doğrulmak için saygıyla eğilirken rüzgarda ağaçlar.
Bazende yardım ederdi şaire.
Soğuk duru su damlacığı kardan bile korkan bu insan?..
Hiç mücevher takmayı öğrenememiş.
Yaşasaydı, hiç kuşkusuz, kimse sarhoş olmazdı aşktan.
Azrail kahramanlık özleminde olanların ölümünü seyrediyorken.
Gülenler gülsün kuru bir kafatası.
Kendi kaçınılmaz ölümünü bile aşağılık kılmış.
Korktuğu zaman meydanında kızmaktan başka bir şey yapmayan.
Onu bekleyecek o yerde.
Nasiplendik elhamdülillah.
Aşkınız daim olsun.
Yüreğinize sağlık.
Allaha emanet olun.
Selam ve dualarımla.
Hoşça bakınız zatınıza.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta