Derdimi avuç avuç serpsem şu yeryüzüne
Her biri tohum olur yeniden filizlenir
Ah'ımla yarış eden kırık telli kemane
Sen mi daha dertlisin acep ben mi kimbilir
(Kadıköy / İstanbul - 1975)
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




bir dertleşme...her bir tel binlerce nağmeye yayılan hüzün, sevinç...hayat gibi...dörtlüğe sığan anlamlar çokz zengin...
tebrikler Zekâi bey...selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta