Düğün kuruldu mu yankılanır sesi,
Kemal Usta’nın zurnası, köyün nefesi.
Bir üfler ki derinden, dağ taş uyanır,
Onun avazına cümle âlem dayanır.
Sadece çalmazdı, şifa dağıtırdı eli,
Sünnetçi derlerdi, bükülmezdi beli.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta