Düğün kuruldu mu yankılanır sesi,
Kemal Usta’nın zurnası, köyün nefesi.
Bir üfler ki derinden, dağ taş uyanır,
Onun avazına cümle âlem dayanır.
Sadece çalmazdı, şifa dağıtırdı eli,
Sünnetçi derlerdi, bükülmezdi beli.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta