Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

İNSANLIK MANİFESTOSU

GÜÇ, VİCDAN ,SORUMLULUK

Güç, insanın eline geçtiğinde
Onu büyütmez;

Hasret kaldım gonca güle,
Döndüm garip bir bülbüle.
Sen düşürdün beni dile,
Çile çekiyorum çile.

İnsafın yok mu hiç senin,

Yalandan sevenlere,
Sözünden dönenlere,
Terk edip gidenlere,
Diyelim güle güle.

Bittiyse aşkımız bileyim ben de,
Sen git de hayalin, kalsın benimle.
Ya hep kal yanımda,ya da arama,
Benimle oynama,dengemi bozma.

Bu devrin adamı,değilim inan,

Güle güle Gülşah başkan

Gülşah Durbay,ilkeli,kararlı,
Eğitimli,donanımlı,istikrarlı.
Genç,girişimci yenilikçi,
Halka hizmete adanmış insandı.

Gülşah Başkana ağıt

Manisanın,gülen,
Aydınlık yüzü.
Yürüdün genç yaşta,
Yürüdün Hak ka.

Bir,bahar akşamında,
Rastladım,sana yolda.
Tanımazlıktan geldin,
El gibi baktın bana.

Neden öyle davrandın,

Seni candan sevdim de ben,
Hayata doğdum yeniden.
Tatlı dilin, güzel sözün,
Beni sana aşık eden.

Uyumak güzel yanında,

Gülşah Başkana ağıt

Manisanın,gülen,
Aydınlık yüzü.
Yürüdün genç yaşta,
Yürüdün Hak ka.

Gülşah başkana veda

Otuz yedi yaşındaydın,
Hayatının baharında.
Yürüdün sen Gülşah başkan,
Yürüdün genç yaşta Hak ka.