Baba evin temeli,
Dayanağı,direği.
Şefkatle,merhametle,
Doludur hep yüreği.
Deli gibi sevdim seni,
Kendimden çok inan ki.
Sensiz geçen hayatın,
Anlamı yoktur sanki.
Senin için kendimi,
Bağımlıyız her alanda,
Bilimde,sanayide, tarımda,
Ticarette,ekonomide, politikada,
Bağımlıyız dışarıya.
Yıllardır hep eleleyiz,
Etle,tırnak gibiyiz biz.
Canla,canan gibiyiz,
Ayrılmaz ikiliyiz biz.
Babalar heybetli dağdır,
İyi,günde kötü günde,
koruyup ,kollayandır,
sarıp,sarmalayandır.
Sorma emekli halini,
Bitmeyen dert çilesini.
Boş tava, tenceresini,
Perişan oldu emekli.
Gece ,gündüz avare,
Dolaşırsın gezersin.
Çalışmayı sevmezsin,
Hep tembellik edersin.
Azim ,bir insanın işinde ve günlük yaşantısında karşılaştığı engel ve zorlukları aşma konusun da istekli ve kesin kararlı olması,var olan şartları iyileştirmek için harcadığı istikrarlı,kararlı,tutarlı çabasıdır.
Azimli insan hedef seçer, inanır,hedefine odaklanır,hedefe ulaşmak için,planlı,programlı çalışmalarını sürdürür,sonuca ulaşmak isterken,sürecin tadını da çıkarır.
Azimli insanlar çalışırken, önlerine çıkan engellere aldırmaz,ara sıra tökezlese de ayağa kalkar,yoluna devam eder,istediği sonuca ulaşıncaya kadar çabalar.
"Vazgeçmek"," pes etmek","ertelemek" azimli insanın lügatinde yoktur.
İnsan çoğu zaman gücünü fark etmez,kendini sınırlı zanneder,
sınır sandığı şeyler, zihnin duvarlarıdır.
Azim o duvarları yıkan iradedir.
karanlıkta yön bulduran meşaledir.
Paraya,pula,mala
Söhrete,şana değil
İnsana ve topluma,
Yaşama değer verir.
Kelle koltukta yaşar,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!