Kader ağlarını örer çevremde,
Perişan halimi,görmez hiç kimse.
Garibim,hiç kimse bilmez halimi,
Anlatamam,hiç kimseye derdimi.
Gölge gibi peşimde,acı,çile,
Yıllardır peşinde koşup durmaktan,
Harap oldu benim dizlerim inan.
Gelir diye yollarına bakmaktan,
Yorgun düştü,yorgun gözlerim inan.
Aşılmaz engeller varsa arada,
Tanışmıştık seninle,
Sıcak yaz mevsiminde.
Eserdi kavak yeli,
Başımızın üstünde.
Yürürdük biz el ele,
Uzun zamandır görüşmeyen,
İki arkadaş, yolda karşılaşmış.
Önce hal, hatır sorulmuş,
Ahmet Bey, Ali Bey’e:
_Azizim bir haber işittim doğru mu?
_Görüşmeyeli epey oldu,acaba hangisi?
Çocuğa karşı ilgisiz ve duyarsızdır,
Çocuk ağlamadıkça,
Ayak altında dolaşmadıkça,
Bir suç işlemedikçe,
Çocukla ilgilenilmez.
Sevgi ve sevecenlik yetersiz,
Seninle doğdum ben,gülüm inan ki,
Miladım sen oldun,oldun inan ki.
Sen oldun gönlümün,doğan Güneş’i,
Olmadı sevgilim,senden öncesi.
Gündüz hayalimde,gece düşümde,
Gönül bahçemde çiçekler,
Açmadan, solup gittiler.
Gönlümdeki tüm sevgiler,
Bilmem nereye gittiler.
Dilimden düşmez, hiç adın,
Tenimi saran ateşsin,
İçimdeki ürperişsin.
Elimdeki titreyişsin,
Gözümdeki seyirmesin.
Zariftir senin gülüşün,
Hepimizin içinde, sonsuz sayıda,
Yaratıcı düşünce kaynağı vardır.
Bu Düşünceler sınırlılık inancıyla,
Çoğu zaman bastırılır.
Genellikle çoğu insan,
Düşünce ve ilhamları,
Baharda açan laleler,güller,
Boyun büken gelincikler,
Papatyalar,menekşeler,
Hepsi de yolunu gözler.
Yeşil çimenler,çayırlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!