Dünyanın,
merkezindesin,
Sen nadide bir incisin.
Medeniyet beşiğisin,
Yatay mimariden,dikey mimariye geçtik, komşuluğu unuttuk.
Ulaşım araçları çoğaldıkça tembelleştik,kısa mesafelerde bile yürümeyi unutttuk.
Kitle iletişim araçları çoğaldıkça, kitap okumayı, olayları derinliğine araştırıp sorgulamayı,analiz,ve sentez yapmayı unuttuk.
Akıllı telefonlarla mesajlaşırken,sohbet etmeyi,beden dilinin verdiği mesajları unuttuk.
İçinde yaşadıkları halkın,
Hakkını,hukukunu,
ölümüne,savunan,
Küresel emperyalizme,
Sevenim kalmadı artık dünya’da,
Yalnız kaldım,şu anlamsız hayatta,
Yaşıyorum dertlerimle baş başa,
Değilim kimsenin,hiç umurunda.
Şansım olmadı hiç sevgiden yana,
İnsanlığın yüz karası arsızlar!
Yalancılar, talancılar utanın!
Çalan, çırpanlar hırsızlar utanın!
Sömürgenler ,asalaklar utanın!
Üryan geldin yine,
Gidersin üryan.
Söyle var mı ,Dünyaya,
Kazık çakan,
Ayaklar baş, başlar ayak Dünya'da,
Boğuldu yeryüzü,fitne fesada.
Zalimlerin zulmü,dayandı arşa,
Uyan insan uyan,yeter uyuma
Uyan insanoğlu uyan,
artık gaflet uykusundan.
Vazgeç kula kulluktan,
riyadan şirk koşmaktan.
Uyandı halk uyandı,alanlarda,
toplandı,
Yeter artık söz halkın diye diye bağırdı,
Sahip çıktı halk milli iradesine,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!