Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Korku Kaygı İklimi

Gökyüzü kurşuni bugün,
bulutlar değil asılı duran,
insanların içidir ağırlaşan.
Bir rüzgâr eser sokak aralarında.

Nereden çıktın korona,
Bela mısın başımıza?
Düşman mısın insanlığa?
Doymadın mı can almaya?

Nereden çıktın korona,
Bela mısın başımıza?
Düşman mısın insanlığa?
Doymadın mı can almaya?

Ey korona korona,
Kendini kral sanma,
Tak ettin canımıza,
Yeter haddini aşma.

Nereden çıktın korona,
Bela mısın başımıza?
Düşman mısın insanlığa?
Doymadın mı can almaya?

Corona bahane,uyanın dostlar,
Birileri bizi,uyutuyorlar.
Korkuyu,kaygıyı pompalıyorlar,
Sonra hayat eve sığar diyorlar.

Nereden çıktın ,korona,
bela mısın başımıza.
Korkar oldu bak insanlar,
Birbirine yaklaşmaya.

Lanet olası şeytandan,
Ruhunu o na satandan,
Düzenbazdan,bozguncu
dan,

Bireysel ve sosyal yaşamımızda,
İş ve okul yaşamında,
Aile içi iletişimde,
Sevgiyi belli koşullara,
Bağlıyoruz çoğunlukla.
Ödevlerini yapan çocuklar,

Aileden aldığımız eğitimde,başkalarıyla kurduğumuz iletişimde, okullarda sürdürülen eğitim öğretim sistemlerinde,iş hayatında ki ilişkilerde,
sevgi koşulludur çoğunlukla.
Başarılı olunca sevilmek,
uysal olunca sevilmek,