Gönül kapını kapattın da bana,
Beklettin hep kırmızı ışıklarda.
Hiç şansım olmadı,sevdadan yana,
Aklar düştü baksana saçlarıma.
Gölge gibi peşindeydim yıllarca,
Bencil Karga
Soğuk bir kış gününde,
Lapa,lapa kar yağıyor.
Ağaçta oturan karga,
Sevinçle şarkı söylüyor.
_lapa,lapa yağsın karlar,
Bencil hep kendini beğenir durur,
Bakar insanlara tepeden mağrur.
Sanki padişahın büyük oğludur,
İnsanlar hep onun kapı kuludur.
Bir aynayla başladı her şey,
insan kendine bakmayı
başkasını görmeye tercih edince.
“Ben” büyüdü,
İnsanların hayattan,
Farklı beklentileri vardır.
Kimi,hayat basamaklarını,
Hızlıca tırmanmayı,
Aradım seni ömrümce,
Aradım ben her yerde,
Gül döktüm yollarına,
Belki gelirsin diye.
Ateş düştü bağrıma,
Dipsiz bir kuyudur bellek,
Acıları biriktiren.
İnip, çıkarız durmadan,
Dipsiz kuyuya her zaman.
Kim bilir kaç dolunay da,
Amatör şairim dostlar,yazar çizerim,
Dolar taşar yüreğimde hislerim,
Sözleri hizaya sokar dizerim,
İşlerim nakış nakış şekil veririm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!