Kemal Tekir Şiirleri - Şair Kemal Tekir

Yaldızlı sözlere kandım,
Ben onları doğru sandım.
Nasıl oldu da inandım,
Sonunda dolandırıldım.

Bizi buldu düzenbazlar,

Bir yanımız ıssız,
Bir yanımız kalabalık.
Bir yanımız da acı yas,
Bir yanımız da şen şakrak.
Bir yanda fakirlik,
Bir yanda zenginlik.

Kızgın değilim derken,
Burnundan soluyorsun.
Yalan söylediğini,
Çok ta belli ediyorsun.

Sevdiğini söylüyorsun,

Yandım hak aşkıyla, yandım ben dostlar,
Doğru bildiğimi söylerim dostlar.
Hakkın ocağında, piştim ben dostlar,
Bana bir yudum su verin can dostlar.

Artıyor Dünya da bak azgınlıklar,

Sevdiğimin gözleri,
Parlıyor yıldız gibi.
Çırpınır deli gönlüm,
Yaralı ceylan gibi.

Kendimden eder beni,

Esir olmuş insan,paraya,pula,
Mubah sayar her şeyi bu uğurda,
Sevgi,saygı,dürüstlük tukaka,
Yalancılık,düzenbazlık,hırsızlık,
Her türlü ahlaksızlık,sahtekarlık moda.
Haksız rekabet var her alanda,

Bir bahar sabahı,düştüm yollara,
Dere,tepe gezdim,çıktım bayıra.
Koyun,kuzu meleşirken çayırda,
Çoban kızı çıktı,birden karşıma.

Büyülü gözlerle bir bakış baktı,

Okşardım seni biraz da,
Yeter sanırdım bu sana.
Dokunmak istesem sana,
Şimdi çok uzaktasın ya,
Ulaşamıyorum sana.
Günler geçti ne de çabuk,

Seni çözüp öğrendikçe,
Sırlarını, keşfettikçe.
Kalbim durmadan atıyor,
Hayranlığım hep artıyor.

Hareketlerin duruşun,

Karanlıktan,aydınlığa,
Çıktığımız gün bugün.
Kula kulluk etmeye,
Hayır dediğimiz gün.

Cumhuriyet özgürlük,